XEGXEF : DARK SIDE

จริงๆกะจะอัพตั่งแต่เมื่อวาน ทว่าเจอสถานการณ์ถูกโจมตีด้วยการ์ตูนสี่ช่อง จากบล๊อคคุณอีวามาเนีย -- ก็เลยต้องเสียเวลามานั่งวาดการ์ตูนเพิ่มเติมอีก...

วันนี้ขอกล่าวถึง เรื่อง ความเข้าใจกันและกัน นะครับ เพราะพอวาดการ์ตูนสี่ช่อง(ข้างบน)ขึ้นมาก็เลยนึกครึ้มอกครึ้มใจอยากเขียนขึ้นมา เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ง่ายๆว่า เราแต่ล่ะคนเนี่ยมักจะคิดกันไปโดยใช้ มาตรฐาน (จริงๆไม่ควรใช้คำนี้น่ะครับแต่คิดคำอื่นไม่ออก)ของตัวเองเป็นหลัก ซึ่งในความเป็นจริงมีอยู่ว่า มาตรฐาน ของแต่ล่ะคนจะไม่เท่ากันเลย เพราะฉะนั้นบางครั้งก็จะทำให้เกิดความเข้าใจผิด และหลายครั้งความเข้าใจผิดนั้นเป็นที่มาของการทะเลาะกันเช่น เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด ทะเลาะกับแฟน หรือไปจนถึงปัญหาในครอบครัว(ซึ่งผลจะไปก่อให้เกิดปัญหาของสังคมต่ออีกทอดหนึ่ง) ฟังดูแล้วเรื่องใหญ่ไม่ใช่เล่นเลยนะครับนี่

วิธีแก้ไขที่ดีที่สุดคือการป้องกันครับ ก็คือ พยายามพูดกันมากขึ้น ไม่ใช่พล่ามกันน้ำท่วมทุ่งนะครับ บางครั้งอะไรที่คิดว่าเค้าจะรู้ เค้าอาจจะไม่รู้ก็ได้นะครับ อย่างที่บอกเพราะมาตรฐานของแต่ล่ะคนไม่เท่ากัน คนเราไม่มีทางเข้าใจกันได้ 100% อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นพยายามพูดพยายามอธิบายให้เข้าใจกันได้ 90% ก็โอเคแล้วล่ะ

ถ้าปัญหามันเกิดขึ้นแล้วเราจะแก้ได้อย่างไรล่ะ วิธีแก้เหรอครับจะว่าง่ายก็ง่ายจะว่ายากก็ยาก เพราะมันอยู่ที่จิตใจของคนเรา(ซึ่งเป็นสมองซีกหนึ่ง) ก่อนอื่นต้องเริ่มที่ใจเย็นๆ มีสติ แล้วตามด้วย

เป็นผู้ฟังที่ดี ก่อนจะพูดต้องเริ่มที่ฟังก่อนครับ ต้องฟังให้ดีอย่าพึ่งเถียงแม้ว่าคำพูดของอีกฝ่ายนั้นเราจะรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง และที่สำคัญต้องตั้งใจฟังให้ฝ่ายตรงข้ามรู้ว่าเราน่ะสนใจในสิ่งที่เค้ากำลังพูดนะไม่ได้ทำหูทวนลม

อธิบายถึงเหตุผลว่า ทำไมเราถึงไม่เข้าใจ ถ้าเกิดโดนเถียงก็ให้เค้าพูดไปก่อน ส่วนเรายอมเย็นก่อนครับ(เพราะต้องมีใครสักคนที่รู้จักยอมรู้จักเย็น) แล้วค่อยอธิบายต่อ เพื่อหาทางแก้ไขปัญหา

สุดท้ายสำคัญที่สุดในเรื่องนี้ ก็คือคำว่า ขอโทษ ฟังดูพูดง่ายนะครับ แต่เอาจริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลยโดยเฉพาะเวลาที่เราไม่เชื่อว่าเราผิด(แม้มันจะผิดจริงๆ) เพราะฉะนั้นเราถึงต้องใจเย็นเพราะปัญหานี้จริงๆเราผิดกันทั้งคู่น่ะแหละครับ (อีกฝ่ายพูดไม่เคลียร์ ส่วนอีกฝ่ายก็คิดไปเอง)

------------------

中村知世(NAKAMURA CHISE)

จริงๆมีรูปตอนใส่แว่นด้วยล่ะแต่ไม่กล้าเอาลงกลัวโดนบ่น(จิงๆก็มีใส่แว่นทุกคนน่ะแหละ)

เหม่ สาระ กับเนื้อหาหลักนี่มันรู้สึกสวนทางกันนิดๆแฮะ แต่ยังไงก็เหอะครับ ก็จะพยายามหาไอดอลมาเล่าให้ฟังทุกรอบที่อัพล่ะครับก็ชื่อบล็อก IDOL นี่นาไม่มีไอดอลก็ยังไงๆอยู่เนอะเข้าเรื่องเลยล่ะกัน

ไม่ว่าจะถามสาวกเซนไต(ไม่ใช่เฮนไตนะเฮ้ย)คนไหน ก็คงรู้จักกันดีเลยล่ะครับ สำหรับ Bokenger Yellow! แต่ถึงจะไม่ใช่สาวกเซนไต แต่เป็นคนชอบดู ภาพยนตร์ ก็คงจะคุ้นๆหน้าอยู่พอสมควร เพราะเธอแสดงเรื่อง swinggirls โดยแสดงเป็นสาวน้อยคนหนึ่งในวง(คนที่เป่าแซ็กอ่ะ) ซึ่งต้องขออภัยด้วยที่ผมจำชื่อมิได้แล้ว...

สำหรับเธอคนนี้ก็เข้าวงการตั้งแต่ยังเด็กอยู่เลยครับ ถึงแม้จะมีผลสำรวจว่าปัจจุบันนี้ ว่าสาวญี่ปุ่นคิดจะเริ่ม ถ่ายแบบ ตอนอายุ 20+ (ทำไมกลายเป็นยังงั้นหว่า คิดว่าจะเป็น โฮชิโนะ ได้ทุกคนรึไงนะ) แต่เธอก็โผล่มาตอนอายุ 16 ใสปิ๊ง ก็ยังไม่มีอะไรจนปี 2004 กับหนังเรื่อง swinggirls ที่กล่าวไปข้างต้น(เรื่องนี้ผมชอบผู้กำกับนะถ้าสร้างเรื่องใหม่ก็จะดู แต่รอเป็นแผ่นนะ) แล้วโตเอะ ก็เอาไปแสดงหนังขบวนการปี2006 Bookenger ผมยังไม่ได้ดูแต่หลายคนบอกว่าสนุกดี เด๋วนี้เซนไต+ไรเดอร์ เป็นยุคสาวน้อยไปซะแล้ว(อย่างน้อยก็ผมก็ชอบกว่ายุคหนุ่มหน้าเข้มล่ะ)

จริงๆแล้วสำหรับผม ชิเสะ ดูเธอตอนแรกๆผมก็ไม่ได้ว่าน่ารักอะไร(เห็นมานานพอสมควรล่ะครับ) แต่พอเข้าเวปไอดอลแต่ล่ะทีก็มีคนโพสไว้ไห้ดูอยู่เรื่อยๆ พอมานานๆเข้า ชักติดใจแฮะ -*- (เรียกว่าเป็นจิตวิทยาได้รึเปล่าเนี่ย) ก็เลยนำมาเล่าสู่กันฟังนี่ล่ะครับ

ประวัติส่วนตัว
เกิดวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2529
ส่วนสูง 162 cm
สัดส่วน B 82 / W 56 / H 81
กรุ๊ปเลือด B

เหมือนเคยครับถ้าภาพไม่พอกรุณาเมล์มาล่ะกัน
http://s77.photobucket.com/albums/j59/XEGXEF/IDOL/nakamura%20chise/
http://album.romerun.com/Evamania/folder/14980/album/53343/html/index.html
http://nakamurachise.com/

ปล. ถึงคุณอีวามาเนีย ตอนนี้ผมได้ DVD ของคุณ คาโต้ โยชิกะ มาอีกสองแผ่นแล้วครับ กรุณาหยุดโจมตีแล้วเอา โทคิโตะ เอมิ มาซะที ไม่งั้นอด (แผ่นที่สามกำลังเดินทางมา)
ปล.2 สำหรับ คาโต้ โยชิกะ in Thailand น่ะ ผมว่าไปซื้อจาก J-hero อ่ะดีกว่าครับ